Ga direct naar
Afstemmen is belangrijk. Dat weten verkopers als geen ander. En ook communicatie-adviseurs en leidinggevenden, ouders zelfs, weten dat als een boodschap niet aansluit bij de ontvanger, de kans klein is dat deze overkomt. Aansluiten en afstemmen horen bij elkaar. Boeken als ‘De tao van het gesprek’, ‘Iedereen CEO’ en ‘De jacht op een idee’ leggen je dit nog eens fijntjes uit.
Door de gerichtheid op je omgeving en andere contingente factoren ontstaat verbinding. Inderdaad. Maar neigt het niet tegelijkertijd naar afhankelijkheid? Hoe zit dat precies met autonomie in verbinding? Volgens veel psychologen is dat één van de belangrijkste uitdagingen in het leven.
Ik zou de vraag graag in z’n algemeenheid willen stellen. Niet psychologisch, noch persoonlijk.
Wanneer verandert afstemmen in afhankelijkheid?
Alles kan altijd beter. Zonder twijfel is dat waar. Dat uitgangspunt werkt als een onuitputtelijke bron van motivatie, innovatie en verbetering. De voortdurende zoektocht naar mogelijkheden kan waanzinnig inspirerend zijn en veel moois teweeg brengen. In menig organisatie geldt het als adagium. Het levert groei op. En groeilust.
Tegelijkertijd creeert het een feitelijke onmogelijkheid in de feitelijke werkelijkheid. Het sluit tevredenheid en rust uit. Nooit is er dan iets af. Voltooiïng blijft buiten beeld.
Daarmee ontstaat de vraag wanneer is het goed genoeg? Ik ben heel benieuwd wat dit in de context van organisaties zou kunnen zijn. Op welke manier bepaal je wanneer iets goed genoeg is. Is dat zo op het moment dat je je targets hebt gehaald? Kan het ook zo zijn dat je je targets haalt, maar dat het toch niet goed genoeg is?
Wat betekent jouw werk?
Goed, we werken om te leven en niet andersom. Maar werk maakt een belangrijk deel uit van ons leven. Door middel van werk relateren we ons bestaan aan een groter geheel. Dat geldt uiteraard in economische zin, maar betekent het nog meer? Wat betekent jouw werk?
De verhouding tussen jouw werkzaamheden en het grotere geheel waarbinnen deze plaatsvinden is dan ook van groot belang. Hoe ligt die verhouding? Wat is de inhoudelijke relatie tussen hetgeen je doet en het domein waarbinnen je dat uitvoert? Wat voor soort relatie is dat?
En, hangt deze relatie op de één of andere manier samen met de inhoud van je werk? Of staan deze twee volledig los van elkaar?
Welke functie heeft stress binnen organisaties?
Na het kerstreces gaat iedereen weer fris aan de slag. Uitgerust kruipen we weer achter de computers met in ons achterhoofd nog de fijne gemoedelijke sfeer van de vakantie. Ik denk dat meer dan de helft van werkend Nederland zich heeft voorgenomen dit jaar minder ‘te stressen’.
Er zijn allerlei redenen om van stress af te willen. Je gezondheid, je partner, je eigen welzijn of de reactie van je omgeving op jouw gedrag. Ook vinden we het bewonderenswaardig wanneer iemand goed onder druk kan presteren. Inderdaad, zonder stress. We bewonderen mensen die te allen tijde hun kalmte kunnen bewaren.
Stress heeft dus een zekere alarmfunctie. Het is een signaal. Maar wat signaleert het precies? En, zouden we deze functie niet preciezer kunnen omschrijven? Of is er nog een heel andere functie van stress binnen organisaties? Bijvoorbeeld ter selectie?